چند روز پیش خواندم که در نمایشگاهی در پاریس تحت عنوان "دوران طلایی دانش عربی"٬ عرب ها ابوعلی سینا و خیام را به عنوان دانشمندان عرب معرفی کرده اند. مثل سایر موار اینچنینی زنگ زدم به دوست عربم و ازش دلیل این ادعای اعراب را پرسیدم. او هم یک سری توضیحات داد و چون من مجاب نشدم٬ بحث بالا گرفت و قرار بر این شد در یک جلسه هم تجدید دیدار کنیم و هم در این باره بحث کنیم.
متاسفانه در حادثه ای که در جاده بم اتفاق افتاد تعدادی از مردم بیگناه کشته شدند.با یکی از مسولان سابق استان سیستان و بلوچستان در رابطه با جریانات اخیر بم و زاهدان صحبت می کردم مطالبی که دستگیرم شد به طور خلاصه می گم بعد سر فرصت بیشتر مساله را شرح میدم:
۱- در سیستان و بلوچستان همواره بین سیستانی ها(شیعه) و بلوچ ها (سنی) اختلاف بوده. برای همین همواره در دولتهای قبلی استاندار را از افراد غیر بومی انتخاب می کردند تا از ایجاد درگیری در استان جلوگیری بشود و با جود اینکه استاندار همواره شیعه بوده ولی در انتخاب او نظرات مولوی عبدالحمید(مفتی سنی های منطقه) را در نظر می گرفتند. ولی در این دولت استاندار یک فرد سیستانی بسیار تندرو بدون مشورت با رهبران سنی منطقه انتخاب شده که باعث دامن زدن به اختلافات مذهبی در منطقه شده است.
۲- در تمام سفرهای شخصیت ها به استان از مولوی عبدالحمید به عنوان رهبر اهل تسنن منطقه به عنوان مهمان دعوت می شده ولی در سفر احمدی نژاد به استان از او دعوت نشده که موجب آزردگی اهل تسنن منطقه شده است.
۳- یکی دوهفته قبل از حادثه جاده زابل نمایشگاه کتابی از طرف اداره کل ارشاد در زاهدان برپا شده که در آن تعدادی از ناشران قمی کتابهایی را ارایه کرده اند که حاوی مطالبی در اهانت به اعتقادات سنی ها بوده و زیارت عاشورا را به صورت پارچه نویس بزرگی در این نمایشگاه( در استانی که ۶۰ درصد مردم آن سنی هستند) به نمایش گذاشته بودند که با درگیری و زد و خورد کار نمایشگاه به پایان می رسد.
مجموعه این اقدامات باعث شده فردی به نام "ریگی" گروهی را به نام جنداله ایجاد کند و در یک درگیری کورمذهبی اقدام به قتل عام افراد بی گناه کند.
سوالی که مطرح است این است که چرا این دولت بدون توجه به رویه دولت های قبلی در احترام به مقدسات اقلیت ها این روند دور از عقلانیت را در پیش گرفته با برانگیختن عقده های مذهبی باعث ایجاد این مسایل شده است؟
۱-در اسفند ماه سال1286 بمبي در سر راه کالسکه محمد علي شاه که قصد عزيمت به دوشانتپه داشت منفجر شد ولي شاه از اين حادثه جان سالم به در برد. احمد کسروي در کتاب تاريخ مشروطه ماجرا را اينگونه نقل مي کند:
"... در همانجا ناگهان نارنجکی به زمین خورد وبا یک آوای سختی ترکید. دو تن کشته شدند و چند تن زخم یافتند و شیشه های اتومبیل خرد گردید. هنوز آوای آن پریده نشده نارنجک دیگری چند گام دورتر ترکید که باز چند تن کشته شده، چند تن زخم یافتند. شاه که در کالسکه شش اسبی می بود گزندی به او نرسید..."
آماده می شوم برای رفتن به یک سفر. به شهری اطراف تهران می روم و در یک اتاق تنگ وتاریکِ قرون وسطایی خودم را حبس می کنم و به امورات شخصی ام که نیاز به چنین فضایی دارد می پردازم. بعد از 10 روز هم دوباره بر می گردم تهران و روز از نو روزی از نو . همان روزمرگی کسل کننده همیشگی
باید کم کم حرکت کنم ولی قبل از آن می خواهم یک مطلب بگذارم در رابطه با مشروطه. این صفحه مشروطه شرق بد جوری وسوسه می کند برای نوشتن از مشروطه. از این به بعد اگر فرصتی دست دهد و مطلبی به ذهنم برسد از مشروطه خواهم نوشت.
پس از حدود یک سال دوباره سانس ویژه سینما سپیده که مخصوص نمایش فیلمهای خارجی ست آغاز به کار کرد. سانسی که یادآور فیلمهای خوبی است که در این سینما دیده ام. فیلمهایی مثل دیگران٬ سرزمین هیچکس٬ روز هشتم٬ دار و دسته های نیویورکی و...
فیلمی که بعد از این دوره فترت به نمایش درآمده فیلم "خانه خنجرهای پران" ساخته ژانگ ییمون و محصول سال ۲۰۰۴ کشور چین است. فیلم داستان یک گروه مخفی است که یک مامور ایالتی قصد نفوذ به این گروه را دارد و در این میان درگیر یک ماجرای عاطفی می شود. هر چند که فیلم ممکن است در قیاس با فیلم بسیار خوب "ببر خیزان اژدهای پنهان" فیلم خوبی نباشد ولی سرشار است از تصاویر زیبا و همچنین موسیقی خوب. غافلگیری های سینمایی آن هم بد از کار در نیامده است. در کل فکر می کنم به دیدنش بیارزد.
